کتاب دست های آلوده نمایشی از یک زندگی تشکیلاتی و حزبی است که در آن اعضاء حزب باید چندان به حزب و اهدافش وفادار باشند که دستوراتش را بدون چون و چرا اجرا کنند؛ درواقع برای وارد شدن به تشکیلات حزبی و سیاسی، آدم باید تمامی شیوه‌ها و روش‌های زندگی غیر حزبی خود را کنار بگذارد و سراپا مطیع بی‌چون و چرای اهداف و مصلحت‌های حزب باشد.شخصیت اصلی این داستان یعنی هوگو در ابتدا عضوی ساده است که کارهای کم‌اهمیت حزب را بر عهده دارد؛ اما می‌خواهد کار بزرگی انجام دهد تا حزب او را به‌عنوان مهره‌ای فعال بشناسد. انگیزۀ هوگو برای وارد شدن به حزب، تنفرش از زندگی بورژوایی گذشته‌اش است و دلیل عدم اعتماد اعضاء حزب را زندگی بورژوایی غیرحزبی‌اش می‌داند. همه او را آدمی نازپرورده، رنج‌ندیده و گرسنگی نکشیده می‌دانند و با این دید او را از خود جدا می‌بینند. تا اینکه سرانجام هوگو دست به کار می‌شود.