بشریت به لحظهای بحرانی رسیده است. جهان ما بیثبات
است و بهسرعت روی در تغییر دارد. ما در قرن پیش رو با مخاطراتی وجودی دست به گریبان
خواهیم بود. پیامدهای مختلفی محتمل است ــ خوب و بد. ولی رویکرد ما به آینده محدود
شده است به افکار کوتاهمدت، مباحثات چندقطبی، لفاظیهای هوچیگرانه و بدبینی. مارتین
ریس بر آن است که دورنمای بشریت بستگی تام دارد به اتخاذ رویکردی یکسره متفاوت در
برنامهریزی برای فردا. آیندۀ بشریت به آیندۀ علم گره خورده است و منوط است به اینکه
برای مقابله با چالشهای آتی چگونه و با چه میزان توفیق از پیشرفتهای تکنولوژیک
بهره گیریم. اگر بناست برای حل مشکلاتمان از علم استفاده کنیم و در عین حال از
خطرات ویرانشهرانۀ آن حذر کنیم، باید بلندمدت بیندیشیم...
0 نظر