اگر چه این کتاب زندگینامۀ یکی از نامبرداران تاریخ ما، یعنی کورش جوان (یا کورش کوچک، درگذشت: حدود ۴۰۱ پیش از میلاد) است، می‌توان آن را تاریخی از ایران در سدۀ پنجم پیش از میلاد شمرد، زیرا از رویدادهای آن روزگار و از زدوبندهای سیاسی مردان آن زمان و نیز از عللی که به لشکرکشی و کشته شدن کورش جوان پایان گرفت، سخن می‌راند. در نوشتن این کتاب هدف اساسی روشن ساختن بخشی از تاریخ ایران و نشان دادن کوشش‌های پهلوانان این آب و خاک مقدس در نگهداری میراث نیاکان و نیز توصیف اندیشه‌ها و کارهای یکی از نام‌آوران تَخشای [چالاک] و جهانجوی ایرانی بوده است. مؤلف کتاب، دکتر علیرضا شاپور شهبازی (۱۳۸۵-۱۳۲۱) از باستان‌شناسان و تاریخ‌نگاران زُبده و استاد فقید ایران باستان در ایران، آلمان و ایالات متحدۀ آمریکا است.