این رمان زندگی چندین نسل از زنان را دنبال می‌کند و با داستان کارمن، زنی کوبایی که دهه‌ها در میامی در تبعید زندگی می‌کند، آغاز می‌شود. رابطه کارمن با دخترش، ژانت، تیره و تار است و با سکوت عمیق و فاصله عاطفی مشخص می‌شود. ژانت که با فشارهای زندگی خود دست و پنجه نرم می‌کند، درگیر عواقب انتخاب‌های کارمن و گذشته‌ای می‌شود که او را آزار می‌دهد. به موازات داستان کارمن، داستان ماریا، مادر کارمن، روایت می‌شود که زندگی او در کوبا در قرن نوزدهم نماد امید و سختی‌های آن دوران است. از طریق تجربیات ماریا، رمان به موضوعات فداکاری، بقا و جستجوی آزادی می‌پردازد. هر زن در "از زنان و نمک" جنبه‌هایی از سفرهای دیگران را منعکس می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه گذشته در طول نسل‌ها منعکس می‌شود و بر زمان حال تأثیر می‌گذارد. وقتی ژانت با دختر جوان مهاجری در یک بازداشتگاه روبه‌رو می‌شود، روایت تغییر غیرمنتظره‌ای پیدا می‌کند. این برخورد به‌عنوان کاتالیزوری عمل می‌کند و ژانت را وادار می‌سازد تا با تاریخچه خانواده‌اش روبه‌رو شود، حقایق پنهان را کشف کند و دوباره با مادرش ارتباط برقرار کند، ارتباطی که تا آن زمان هرگز برقرار نشده بود. داستان‌های در هم تنیده کتاب، تأثیر متقابل پیچیده تاریخ‌های شخصی و جمعی را نشان می‌دهد و موضوعاتی مانند مهاجرت، آوارگی و جستجوی تعلق را در هم می‌پیوندد. "از زنان و نمک" پیوندهای عمیق بین هویت، تاریخ و انتخاب‌هایی که ما را تعریف می‌کنند را بررسی می‌کند. گارسیا به طرز ماهرانه‌ای نشان می‌دهد که چگونه صدای زنان اغلب نادیده گرفته شده یا خاموش می‌شود و چگونه داستان‌های آن‌ها بخش مهمی از روایت بزرگ‌تر مهاجرت و تاب‌آوری هستند. این رمان موضوعاتی مانند آسیب بین نسلی، تأثیر تحولات سیاسی و اجتماعی بر زندگی شخصی، و قدرتی که از طریق نسل‌های زنان منتقل می‌شود را بازتاب می‌دهد. مفهوم مادری در این کتاب نقش محوری دارد و نشان می‌دهد که چگونه رابطه بین مادر و دختر می‌تواند منبعی از درگیری و در عین حال پیوندی پایدار باشد. این رمان همچنین به مفهوم گسترده‌تر بقا می‌پردازد - نه تنها بقای فیزیکی، بلکه قدرت عاطفی و ذهنی مورد نیاز برای غلبه بر موانع و جستجوی زندگی بهتر.